تقدیم به مهندس میرحسین موسوی
از دلِ سکوتِ سنگینِ زمان مردی از عاطفه ی سرخ ِ زمین مثل یه سرو بلند قد می کشه واسه یک رویای سبز دلنشین
روی آرامشِ لحظه می طپه قلبِ بحران زده ی ثانیه ها می پیچه تو گوشِ سنگی ِ سکوت قطره ی زلالی از جنسِ صدا
خالقِ عنصرِ جادوی هنر عاشقِ حقیقتِ آیِنِه گی رنگِ شفافِ حضور و اعتماد واسه فصلِ انتخابِ ز ندگی
شاعرِ شعرِ بلندِ توسعه تک درختِ باغ ِ فرهنگ و هنر مر د میدان ِ علوم و اقتصاد سرو آزاده ی مُثمِر ثَمر
یار و فرزندِ رشیدِ انقلاب مردِ لحظه های بحرانی جنگ کاشف هندسه ی عبور صلح از نگاهِ ساکت و سردِ تفنگ
این روزا قلبشُ اتیش می زنه شعله ی سرکش احساسِ خطر اومده تا که بگه : فرصتی هست واسه آبادیِ مرزِ پُرگُهر
شایا تجلی
|